Öfkenin Arkasındaki İsyan…

Öfkeyi besleyen faktörler, her zaman göründüğü kadar açık değildir ki bünyesinde daha fazlası saklıdır. Öfke bu faktörlerin sonucudur… “Öfkeli insan” dediğimiz kişiler güçlü, kendinden emin ve sağlam kişilikli tabir ettiğimiz iradeli kişiler olarak gözükebilirler ancak bu sahte görünümün ardında korku, yalnızlık, güvensizlik ve acı duyguları gizlenmiştir. Bu kişiler, hayal kırıklıklarıyla dolu incinmiş kişiler olduğu için başkalarına acı çektirme duygusu bilinçaltında gerçekleşir yani kendi acılarıyla baş etme mekanizması olarak kurulmuştur. Her öfkenin dışa vurum gücü, kendisinde iyileştirilmeyi bekleyen derin yaranın şiddetidir.

Öfkenin arkasındaki gizli iç dünyanızın derin yolculuğuna açılmadığınız sürece, bu duyulan öfkeyi tetikleyen etkenler keşfedilmedikçe kendi öfkenizin de zararlarından kurtulmak mümkün olmayacaktır.

Öfkenin merkezinde kişinin kendisine saygı gösterilmesi beklentisi vardır. Zihinlerinden;

Saygı görmek istiyorum,

Ben önemliyim bunu anlamalısın,

Ben iyi davranılmayı hak ediyorum,

Beni küçümseme, bana ağır geliyor,

Benim fikirlerim de iyi bana da ilgi göstermelisin,

Beni onayla…

gibi düşünceler geçer.

Bu duygu ya da düşünceleri bir tehdit ya da terslenme olarak algıladıklarında kendilerini öfkeli hissederler ve kişi de kendini korumak için kuvvetli bir istek duyar, kendini koruma duygusu ile savunmaya geçer ve yanıt olarak öfke davranışı olarak yansır. Amaç ise karşı tarafa tatsız mesajlar vermektir.

Kendinize şunları sorun ve cesur cevaplar verin…

Öfkenizi tetikleyen ve sıkça yaşadığınız olaylardan bazıları neler?

Öfke duygunuzla karşınızdakine ne anlatmak istiyorsunuz?

Öfkenizin haklı neden/nedenleri nedir?

Öfkenizin mantık çerçevesinde mesajın anlamını kaybetmesine neden olan ne yapıyorsunuz?

Öfkenizi yönetme tarzınız sizi neden bir çıkmaza düşmüş gibi hissettiriyor?

Geçmişinizdeki hangi acı deneyimleriniz bugün öfke duygunuzu körüklüyor?

Kişilerin anlaşmazlık esnasında tersleyici bir üslup sergilemeleri ya da duyarsız olabilecekleri gerçeğini kabul etmekte neden zorlanıyorsunuz?

Başka kişileri daha az suçlasaydınız ve duygusal dengenizi kendi sorumluluğunuz olarak görmeyi tercih etseydiniz öfke tuzağı ile baş etme biçiminiz nasıl değişirdi?

Cevaplar sizde…

Unutulmamalıdır ki öfke her zaman zararlı değildir, olumlu yanlarını da yok sayamayız…